آشنایی با مترو اصفهان

مترو اصفهان- همشهری آنلاین – ندا شریف: ۲۹ شهریور ۱۳۸۸
مترو اصفهان به مجموعه در حال احداث قطارهای شهری اصفهان گفته می‌شود.

«سازمان قطار شهری اصفهان و حومه» مسئولیت ساخت و بهره‌برداری مترو اصفهان را بر عهده دارد.

تاریخچه

پس از تصویب بودجه احداث قطار شهری در ۵ کلان شهر کشور در مجلس شورای اسلامی در سال ۱۳۷۹ طراحی تفضیلی خط شمال- جنوب به طول ۱۲٫۵ کیلومتر در سال ۱۳۸۰ آغاز شد. عملیات اجرایی این خط در سال ۱۳۸۱ آغاز شده است و همچنان ادامه دارد.

خطوط

خط شمالی- جنوبی:
این خط از شمال شهر اصفهان شروع شده تا ترمینال مسافربری صفه در جنوب امتداد دارد. کل مسیر حدود ۲۰ کیلومتر است و حدود ۲۱ ایستگاه در طول آن ساخته خواهد شد. ایستگاه‌های این خط عبارتند از:

ایستگاه پاسداران، ایستگاه کاوه، ایستگاه مدرس، ایستگاه شهدا، ایستگاه امام حسین، ایستگاه انقلاب، ایستگاه شریعتی، ایستگاه آزادی، ایستگاه صفه،

خط شرقی- غربی:
خط شرقی-غربی از خمینی شهر شروع و پس از عبور از خیابان اشرفی اصفهانی (کهندژ) و در ایستگاه مشترک امام حسین از زیر خط شمالی- جنوبی وارد خیابان سپه شده و از زیر قسمت شمال میدان نقش جهان به سمت خیابان حافظ می رود. این خط در خیابان هاتف به سمت شمال ادامه دارد و پس از عبور از روی میدان لاله در طول خیابان زینبیه ادامه می‌یابد. طول کل مسیر ۲۲ کیلومتر و دارای ۲۰ ایستگاه می باشد. فاز یک این مسیر مورد تصویب قرار گرفته است.

شبکه برون شهری

خط جنوب غرب (آبی تیره): از ایستگاه مشترک آزادی شروع می شود. پس از عبور از شهر درچه، فلاورجان و فولادشهر و عبور از گردنه گاوپیسه به ذوب آهن اصفهان و زرین شهر ختم می شود. طول کل این مسیر حدود ۴۳ کیلومتر خواهد بود.

خط اصفهان- شاهین شهر:

از ترمینال مسافربری کاوه شروع و به شاهین شهر در شمال ختم خواهد شد. طول این مسیر حدود ۹ کیلومتر خواهد بود.

خط اصفهان- بهارستان :

 از ترمینال مسافربری صفه شروع و به بهارستان ختم خواهد شد. طول این خط حدود ۱۶ کیلومتر خواهد بود.

تاثیرات بر بافت قدیمی شهر و آثار باستانی

عبور مترو در عمق، همراه با حفاری‌ها و تخریب‌های زیادی در سطح زمین است. در حال حاضر محوطه‌های وسیعی در محل ایستگاه‌های شهدا، تختی، امام حسین(ع)، شریعتی و آزادی گودبرداری شده است. تلاش برای این همه عملیات عمرانی در نزدیکی برخی نقاط خاص اصفهان از عهد صفوی همچون باروی اصفهان، دروازه دولت، ورودی عباس آباد، محل سردر و کاخ هزارجریب، مایه نگرانی است. با توجه به نسبت سطوح گسترده مناطق گودبرداری شده به سطح کل خیابان چهارباغ، همواره صاحب‌نظران خیابان شمس‌آبادی را که موازی خیابان چهارباغ است به عنوان مسیر مترو پیشنهاد داده‌اند.

نگرانی دیگر، احتمال حضور متکدیان، دوره ‌گردها و دستفروشان در کنار ایستگاه‌های مترو و در کنار مناطق توریستی شهر است.

عبور از نزدیکی سی و سه پل

در ۱۶فروردین ۱۳۸۸، شرکت الموت اعلام کرد که دستگاه حفار تونل غربی با موفقیت از زیر زاینده‌رود عبور کرده است. همچنین در همین منبع که به نظر می‌آید در تاریخی بعد از ۱۶ فروردین ۱۳۸۸ به روز رسانی شده است اشاره شده که حفاری تونل شرقی نیز که در اردیبهشت ۱۳۸۸ آغاز شده بود از زیر زاینده‌رود در طی ۳۰ روز حفاری، با موفقیت عبور کرده است.

در ۹ شهریور ۱۳۸۸، خبرگزاری میراث فرهنگی گزارش کرد که تونل شرقی خط “شمال- جنوب”، پس از گذشتن از زیر زاینده رود با انحراف از مسیر، درکنار سی و سه پل در حدود ۴۰ متر به اشتباه حفاری شده است. بنا بر این گزارش از واگن های حمل خاک حفاری شده، مصالح غیرمعمول مشاهده شده که به قسمتی از پی یک سازه شباهت دارد و این احتمال می رود که دستگاه حفار، در اثر انحراف از مسیر، با ورودی جنوبی سی و سه پل برخورد کرده است و مصالح غیرعادی قسمتی از پی سی و سه پل باشد. در صورت صحت این مسائله و آسیب وارد آمدن به پی این پل تاریخی، احتمال نشست آن در زمان جاری شدن مجدد آب در رودخانه زاینده‌رود وجود دارد.

در ۱۱ شهریور ۱۳۸۸، عبدالجواد زعفرانی، رییس «سازمان قطار شهری اصفهان و حومه»، خبر انحراف دستگاه حفاری تونل شرقی خط شمال به جنوب را در نزدیکی سی و سه پل تایید کرد. او میزان انحراف را ۳۵ تا ۴۰ متر از مسیر اصلی بیان کرد و آن را ناشی از نقص فنی در دوربین دستگاه حفاری دانست.

.

متن نامه موسسه فرهنگی ایکوموس ایران خطاب به سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان اصفهان در مورد مرمتهای اخیر پل خواجو

۳۰ تیر ۱۳۸۸

 

بسمه تعالی

سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان اصفهان،

با سلام،

احتراماَ، بر اساس گزارش واصله در مورد اقداماتی که اخیراَ در پل تاریخی خواجو در دست انجام است باستحضار می رساند:

نظر به اهمیت فوق العاده این اثر از جمیع جهات لازم است هر اقدامی در مورد آن بر اساس طرح و برنامه همه جانبه و علمی صورت گرفته و آنچه تا کنون در مورد پله ها و بستر پل و سنگهای تاریخی عملی شده عدم توجه به موازین اصولی مرمت را گواه است.

این موسسه ضمن اعلام نگرانی فوق العاده نسبت به تداوم چنین اقداماتی توقف و بازگردانیدن اثر بصورت اولیه را بر اساس موازین علمی موکداً توصیه می نماید. درصورت نیاز به هرنوع مشارکت علمی در این زمینه موسسه را مطلع فرمایید.

 

دکتر مهدی حجت

مدیرعامل

موسسه فرهنگی ایکوموس ایران

کارگاه آموزشی ارتقا و بهبود مهارتهای فردی و اجتماعی

ICOMOS LOGO Transparent small

ایکوموسایران برگزار می‌کند

کارگاه آموزشی ارتقا و بهبود مهارتهای فردی و اجتماعی

شروع: ۱۹ مرداد ۱۳۸۸، به مدت ۸ جلسه، هر دوشنبه ۱۶:۳۰- ۲۰

مکان: دفتر ایکوموسایران

ظرفیت ۲۰ نفر

(برگزار شد)

توضیحات تکمیلی و فرم ثبت‌نام به پیوست ارائه گردیده است

فرم ثبت نامسر فصل مطالب

میزگرد بررسی مرمت پل خواجو

در جلسه ایکه در همین ارتباط و به همت سازمان نظام مهندسی و ساختمان استان اصفهان تشکیل شد، جمعی از کارشناسان با تجربه موسسه فرهنگی ایکومس ایران به انعکاس نظرات کارشناسی و فنی موسسه اقدام نمودند. در ذیل متن کامل مطالب جلسه مذکور به رویت شما می رسد.

میزگرد بررسی مرمت پل خواجوEsfaham-Meeting1

مرمت غیر اصولی پل خواجوی اصفهان در چند ماه اخیر با اعتراض های گسترده کارشناسان، رسانه ها و مردم اصفهان رو به رو شد اما متاسفانه سازمان میراث فرهنگی طبق معمول نسبت به اعتراض های مردمی بی اعتنایی نمود و کوشید تا با با پوشاندن ضعف عملکرد خود و تهدید خبرنگاران اقداماتی را که زیر نظر آن سازمان و توسط سازمان نوسازی و بهسازی شهرداری انجام شده است توجیه کند و به اعتراضات پایان دهد. اما موج این اعتراضات حتا از سوی کارشناسان و مرمت کاران میراث فرهنگی نیز ادامه یافته است. در همین راستا، ماهنامه « دانش نما » نشریه تخصصی سازمان نظام مهندسی ساختمان استان اصفهان با برگزاری یک میزگرد تخصصی به بررسی ابعاد مختلف این موضوع پرداخت. در میزگرد تخصصی که با حضور کارشناسان و صاجب نظران میراث فرهنگی اصفهان در محل سازمان سازمان نظام مهندسی ساختمان استان اصفهان در تاریخ ۲۶/۵/۸۸ برگزارشد، کارشناسان ضمن ابراز دیدگاه های مخالف و موافق، درخصوص نحوه مرمت در دست اقدام پل تاریخی خواجو در اصفهان به تبادل نظر پرداختند.

   در ابتدای این نشست و پیش از همه مهندس حامد ایمان طلب مشاور دفتر معاونت میراث فرهنگی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری اصفهان به عنوان یکی از مهندسان مجری این پروژه با پخش تصاویری از تاریخچه مرمت هایی که درسال های گذشته در پل خواجو صورت گرفته به ارائه گزارشی از نحوه مرمت فعلی خود و همکارانش پرداخت و به حاضران اطمینان داد که کلیه مراحل مرمت با دقت و ظرافت و رعایت اصول فنی صورت گرفته تا بدون کمترین آسیب به بنای پل خواجو ارزش های معماری و تاریخی آن حفظ شود. وی در سخنانش به عملیاتی همچون تثبیت حوضچه آرامش، ترمیم گوم های شکسته در زیر رمپ، تعویض سنگ پله تاریخی به روش کد گذاری، تخلیه بندکشی های حجیم قبلی و لقمه گذاری در بند سنگ ها، و تعویض بندکشی آجرهای سقف برخی از تاق نماها اشاره کرد. در ادامه نیز همکاران دیگر وی در اجرای این پروژه مهندس علی‌محمدمعطری مشاور سازمان نوسازی و به‌سازی استان اصفهان ، مهندس حیدری و مهندس آقاجانی به پرسش های کارشناسان پاسخ دادند.

 

جلسه اصفهان

دکتر حجازی استاد دانشگاه، در ابتدا با طرح پرسشی از مجریان طرح، بحث را آغاز نموده و گفت: پرسش من این است که طرح مرمت پل خواجو در کدام مرجع فنی مصوب شده است؟ و به نظر می رسد که اولویت اصلی در اینجا هزینه کردن پول های مازاد استانی در حدود ۲۰۰ میلیون تومان بوده که باید هزینه می شده است. دکتر حجازی در ادامه سخنانش گفت: برای انجام پروژه مرمتی همچون مرمت پل خواجو که در سطح جهانی اهمیت دارد باید از افرادی استفاده می شد که در حد یک پروژه جهانی باشند اما این گونه نبوده و همچنین به نظر می رسد که برای انجام پروژه ای به این مهمی طرحی از قبل آماده نشده است.

مهندس منتظر رئیس اسبق میراث فرهنگی اصفهان نیز در ادامه گفت: به نظر من کار شتاب زده انجام شده و برای همین به این صورت درآمده است. وی در بخش دیگری از سخنان خود گفت: اگر میراث فرهنگی بودجه گذاشته چرا خودش کار نمی کند و کار را به شهرداری واگذارکرده است. چرا کارفرما میراث فرهنگی و مجری سازمان نوسازی و بهسازی شهرداری است و چرا کار مرمت در چارچوب میراث فرهنگی صورت نمی گیرد.

وی با اشاره به بخشی از پروژه مرمت پل خواجو جهت ایجاد حوضچه آرامش گفت: ایجاد حوضچه آرامش دخالت در معماری پل است و مانع حرکت طبیعی آب و اکسیژن گیری آن می شود که تاثیر منفی روی اکوسیستم محیط دارد. نکته دیگر این که در مصاحبه ها گفته شده که یک مخزن سنگ در مقابل پل کشف شده اما باید گفت که این ها سنگ هایی بوده است که در طول تاریخ در اثر آب شستگی در این محل جمع شده است و ما حق نداریم که با بولدوزر روی آن ها حرکت کنیم و آن ها را خرد کنیم. این نحوه برخورد با سنگ هایی که برخی از آن ها به دوران دیلمییان مربوط می شوند کار درستی نیست . از طرفی سنگ تاریخی را نباید بیهوده تعویض کرد و حتا اگر هم آسیب دیده باید در همان محل مرمت یا وصالی کرد.

Esfaham-Meeting3مهندس منتظر ادامه داد: موضوع دیگر در اینجا بحث نیروی انسانی است. متاسفانه همه نیروهای کارآمد در این پروژه حذف شده اند و اگر می خواستند جوان گرایی کنند این راهش نبود که از کسانی استفاده کنند که تجربه کارهای مرمتی در مقیاس جهانی را ندارند و خوب بود در انجام این کار از حداقل پنج نفر کارشناس خبره در سطح شهر اصفهان و یا حدود ۱۵ نفر کارشناس در سطح کشور که استادکارند و سوابق طولانی در کار مرمت دارند، در چنین موقعیت حساسی استفاده می شد.

مهندس منتظر تاکید کرد : اگر واقعا قرار است کار مرمت به این گونه انجام شود بهتر است که از ادامه کار جلوگیری شود و به اصطلاح مرمت در همین جا متوقف شود. پیشنهاد من این است که نظام مهندسی وارد چنین مقولاتی شود و در زیر مجموعه خود یک گروه تخصصی مرمت داشته باشد و از همه رشته های مرتبط در این گروه باشند تا در چنین مواردی بتوانند اظهار نظر کارشناسی کنند.

دکتر جبل عاملی رئیس اسبق سازمان میراث فرهنگی استان اصفهان نیز به عنوان یکی از کارشناسان با سابقه میراث فرهنگی، در بخش دیگری از سخنان خود گفت: در گزارشی که آقایان مجری طرح از نحوه عملیات خود ارائه نمودند از یک مرحله گذشتند و آن مرحله قبل از انجام پروژه است که مرحله فن شناسی است و گویا در این مرحله تعجیل شده است. دخالت در بناهای تاریخی و مرمت آن حوصله می خواهد و فله ای نمی شود کار کرد و نمی شود که همه سنگ ها را پایین بریزیم و آن ها را به جای هم بچینیم.

مهندس مرتضی فرشته نژاد از کارشناسان قدیمی میراث فرهنگی نیز گفت: انتظار داشتیم که بعد از این همه ایرادهای که به انجام این پروژه وارد شد حتا برای یک روز هم که شده این کار متوقف می شد که متاسانه نشد و دیدیم که سنگتراش ها سنگ های قدیمی را که کدگذاری شده با پرس می بریدند و آن را تیشه می کردند. حال این که اگر واقعا سنگ ها را شماره گذاری و جانمایی کردید، چرا آن ها را سرجای خودش کار نمی گذارید؟

وی ادامه داد : علم مرمت روند خاص خودش را دارد و درست آن بود که شورای فنی سازمان میراث فرهنگی در مورد چنین پروژه با اهمیتی در سطح ملی، نظر می داد و طرح را قبل از اجرا تعدیل می کردند و سپس اجازه اقدام می دادند که به نظر می رسد این مرحله طی نشده است.

دکتر تقی ملک احمدی نایب رییس هیأت نظام مهندسی ساختمان استان اصفهان نیز در ادامه جلسه این پرسش را مطرح کرد که چرا قبل از انجام پروژه های مرمتی مهمی مثل این، جلساتی گذاشته نمی شود و از افراد و مرمت گران صاحب نظر، نظر خواهی نمی شود؟ اگر چنین می شد و قبل از انجام کار طرحی تهیه می شد این مسائل پیش نمی آمد. پس به نظر من قبل از انجام هرکاری باید نظرات جمع شود. این پروژه مرمت در پل خواجو هم از نظر من ایراداتی دارد که باید برطرف شود.

در ادامه نشست بررسی مرمت پل خواجو، حشمت اله انتخابی روزنامه نگار و پژوهشگر به عنوان یکی از دوستداران پل خواجو  گفت : در مرحله مرمت یک اثر تاریخی ما حق نداریم با بیل مکانیکی کار کنیم و سنگ ها را جابه جا کنیم. من فکر می کنم برخی از آن ها که حتا مربوط به قبل از دوران صفوی اند، سنگی نیستند که به صورت توده ای برای پرکردن چاله ها بشود از آن ها استفاده نمود.

دکتر شاهین سپنتا روزنامه نگار و پژوهش گر میراث فرهنگی نیز در ادامه میزگرد با اشاره به نقش ضعیف سازمان میراث فرهنگی در انجام پروژه های مرمتی گفت: پرسش اصلی که تاکنون پاسخ داده نشده این است که چرا خود سازمان میراث فرهنگی با وجود کارشناسان متعددی که در اختیار دارد کار اجرای پروژه های ترمیمی را بر عهده نمی گیرد و کار را به شهرداری واگذار می کند؟ نکته دیگر این که با وجود همه این اعتراض هایی که طی این مدت انجام شده اما مجریان طرح حتا به خود زحمت نداده اند که سنگ های کتیبه دار را که در بستر رودخانه ریخته اند جمع آوری کنند و به موزه سنگ انتقال دهند و با وجود این که ادعا می کنند این کار را انجام داده اند تا دقابقی پیش از این که من در این جلسه حضور یابم و از محل بازدید کردم هنوز این آثار در همان محل به حال خود رها شده بودند.

دکتر سپنتا در ادامه گفت : متاسفانه کارگاه مرمت با هدف بهسازی و ساماندهی پل خواجو وارد عمل شد اما مجریان کارگاه در ساماندهی همین کارگاه خود هم ناتوان بودند و درست عمل نکرده اند و افرادی که در محل کارگاه کار می کنند حتا از نظر ظاهری هم هیچ سنخیتی با یک نفر مرمت کار و استادکار که در محل یک کارگاه مرمت کار می کند، ندارند و با یک ظاهر آشفته و با ابزاری غیر استاندارد در محل مشغول کارند. نحوه محصور نمودن کارگاه هم به صورت کاملا غیر استاندارد انجام شده و درتابلوی کارگاه هم هیچ اطلاعاتی از این که سرپرست کارگاه کیست و کادر فنی زیر نظر او چه کسانی هستند دیده نمی شود. این اشکالات باعث می شود که  امنیت روانی مردمی که این صحنه های ناجور را می بینند به خطر می افتد و مردم به حق نگران می شوند که کارگاهی که خودش فاقد هرگونه ساماندهی است چگونه می خواهد کار مرمت و ساماندهی پل خواجو را که جگرگوشه آنهاست درست انجام دهد. اگر اطلاع رسانی درست انجام شده بود و در تابلوی کارگاه مشخص بود که سرپرست کارگاه کیست و چه برنامه ای برای مرمت دارد و چه کسانی با او همکاری می کنند شاید بخشی از این نگرانی ها برطرف می شد از طرفی به نظر می رسد که افراد شاغل در کارگاه باید با یک لباس فرم مشخص در محل حاضر باشند و ضمن این که در کار خود خبره باشند از نظر ظاهری هم از یک کارگر ساده متفاوت باشند.

شاهین سپنتا در بخش دیگری از سخنان خود تاکید کرد: متاسفانه برخوردی که با رسانه ها شد اصلا درست نبود. اگر واقعا مجریان پروژه معتقدند که کارشان را از ابتدا درست انجام داده اند و خدشه ای بر آن وارد نیست پس چرا سازمان میراث فرهنگی اصفهان از کارشناسان خود خواسته بود که در مورد این پروژه مصاحبه نکنند و چرا رئیس میراث فرهنگی اصفهان آقای امین پور در نشست خبری خود، خبرنگاری را که از روند این پروژه گزارش انتقادی تهیه کرده بود تهدید به دادگاه و محاکمه کرده اند؟

وی ادامه داد : در هر حال به نظر می رسد که روند فعالیت کارگاه مرمت پل خواجو به دو بخش تقسیم می شود. یک بخش قبل از اعتراض های مردم و رسانه ها که کار بسیار شتاب زده انجام می شد و شاهد بودیم که چند ردیف از سنگ های پله ها یکجا برچیده شده بود و به صورت غیراصولی روی آن کار می شد و بخشی دیگر بعد از اعتراض ها که با دقت بیشتری کار می شود اما باید خساراتی که تاکنون وارد کرده اند جبران شود.

در ادامه میزگرد دکتر حجازی تاکید کرد: می دانیم  این طرح مرمت در شورای فنی سازمان میراث فرهنگی تصویب نشده پس چگونه است که مورد تائید آقای امین پور رئیس میراث فرهنگی اصفهان قرار دارد و به نظر من در انجام پروژه های مرمتی باید حد و مرز تخصص مرمت و مجری بودن، بین سازمان میراث فرهنگی و سازمان نوسازی و بهسازی شهرداری مشخص شود.

مهندس خواجوی کارشناس میراث تاریخی نیز در ادامه نشست یاد آور شد: متاسفانه در اشکال مختلف در شهر دارد تخریب صورت می گیرد. از یک طرف چهارباغ دارد تخریب می شود . از طرفی دیگر با بلند مرتبه سازی ها، میراث فرهنگی را داریم تخریب می کنیم. از طرفی کارخانجات قدیمی را که از نظر معماری اهمیت دارند از بین می برند. مثلا من شنیده ام که اجازه ساخت و ساز در محل کارخانه قدیمی دخانیات اصفهان صادر شده که باعث از بین رفتن فضای سبز آنجا هم می شود. ساختمان ها خراب شده، رودخانه خشکیده، حالا دارند پل های تاریخی را خراب می کنند و بعد می بینیم که مردم افسرده شده اند، این نتیجه کارهای شماست. من تصور می کنم به ارزش های میراث فرهنگی خودمان واقف نیستیم و اهمیتی برای آن ها قائل نیستیم و گرنه آنتن های مخابراتی را درست وسط « شاه دژ » کار نمی گذاشتیم و بعد روی حصار دوم « شاه دژ » تله کابین برای تفریح مردم کار نمی گذاشتیم، آن هم تله کابینی با کابین های دست دوم که برای مردم خطرناک هستند.

مهندس خواجوی ادامه داد: نکته دیگر این که کار شناسایی فنی قبل از مرمت با استفاده از تکنولوژی و امکانات جدید درست انجام نشده است و آیا در این مورد رفتید یک لیرز اسکن تهیه کنید؟ حتا در انجام کار از سنگتراشان سنتی هم استفاده نکردید. یک پول ۲۰۰ میلیونی دادند و یک فرصتی را مشخص کردند که بیایید خرج کنید. چرا نباید شرایط را به گونه ای فراهم کنیم که پژوهش صورت گیرد و کار درست انجام شود؟

خانم دکتر مریم قاسمی نیز در بخش دیگری از این میزگرد تخصصی گفت: متاسفانه سازمان میراث فرهنگی در انجام پروژه های مرمتی برای پیشگیری از آسیب های احتمالی ناشی از حوادث غیر مترقبه مثل زلزله هیچ پیش بینی انجام نمی دهد و صرفا به مرمت ظاهری می پردازد و این سوال مطرح  است که آیا برنامه ای داریم که آثار تاریخی ما به سرنوشت ارگ بم دچار نشوند؟

مهندس مهدی رازانی، کارشناس مرمت هم در خصوص وضعیت مرمت پل خواجو تاکید نمود: در بازدیدی که من از پروژه داشتم، مشاهده کردم برخی سنگ های مرمتی استفاده شده دارای رگه های پوکی هستند و این امر باعث نفوذپذیری بیشتر آب در آنها می گردد. امکان دارد بعد از باز شدن آب و رسیدن آن به  پل  جذب آب  این پوکی ها و تخلخل های ناهمگون در طی فصل سرما سنگ ها را  دچار مشکل یخ برشدگی که ناشی افزایش و تغییر حجم آب در هنگام یخ زدن در ترکهاست گرداند. عمل یخ زدگی یک عامل تخریب  بسیار مهم است، از آنجا که آب به هنگام یخ زدن ازدیاد حجم پیدا کرده و باعث تولید تنش های مخرب درونی و بروز ترک ها و ریز ترک ها در مصالح سنگی  می گردد و  ترک ها خود عامل فرسایش های بعدی هستند. توجه به نکاتی از قبیل درجه تخلخل سنگ ها و  میزان نفوذپذیری آنها در مقابل آب و محل قرار گیری آنها درسازه اهمیت دارد. در ضمن در انجام پروژه بهتر بود که قبل از این که کار رسانه ای شود و نگرانی مردم به رسانه ها کشیده شود خود مجریان طرح از طریق رسانه ها اطلاعات دقیقی را به مردم می دادند.

و اما در بخش پایانی میزگرد مهندس حیدری در مقام پاسخ به انتقادات و نظرات مطرح شده گفت: املای ننوشته غلط ندارد و ما هم قبول داریم که کار ممکن است از نظر دیگران دارای اشکالاتی باشد و شاید اگر دیگران هم این کار را می کردند اشکالاتی در کار آنها دیده می شد. اما در خصوص سنگ قبرهای تاریخی که پیدا شد ما تعدادی از آن ها را به دفتر فرهنگی تخت فولاد و تعدادی را باغ موزه چهلستون تحویل دادیم. در مورد سوالی هم که آقای مهندس منتظر در خصوص حذف نیروی انسانی با سابقه مطرج کردند، خود مدیران میراث فرهنگی باید پاسخ بدهند که چرا چنین کردند.

وی در مورد حوضچه آرامش هم گفت: درست است که حوضچه آرامش باعث طولانی شدن مدت ماندن آب در پای پل و رشد جلبک ها می شود اما پرش هیدرولیکی و انرژی آزاد شده آن باعث ایجاد حفره ای در پایین دست آن شده بود که با سنگ پر شد و برای این که از این پس پرش هیدرولیکی باعث ایجاد حفره نشود طرح تثبیت حوضچه آرامش را اجرا کردیم که گروه مهندسان مشاور زایند آب بر آن صحه گذاشتند. وی تاکید کرد: به نظر من باید این نقدها قبل از اجرای طرح به عنوان توصیه انجام می شد.

در پایان این نشست تخصصی مهندس عباس صنیع زاده سردبیر ماهنامه دانش نما به جمع بندی نظرات ارائه شده و انتقادات مطرح شده در جلسه پرداخت و اشکالات وارده را فهرست وار چنین مطرح کرد:

۱-  کار شتاب زده بوده و اگر صرفا جهت جذب بودجه بوده با  نوشتن صورت جلسه ای در استانداری می شد بودجه را حفظ کرد.

۲-  شناسایی فنی و آسیب شناسی طرح فبل از شروع به دقت انجام نشده است.

۳-  طرح مرمت بنای مهمی همچون پل خواجو باید در یک مرجع رسمی تصویب می شد که انجام نشده است.

۴- باید در انجام این پروژه از نظر کارشناسان در سطح ملی و جهانی استفاده می شد.

۵-  کارگاه مرمت پل خواجو از ترتیبات لازم و استاندارد مناسب برخوردار نبوده و ساماندهی نشده است.

۶ – از اطلاع رسانی دقیق و شفاف به هر علتی پرهیز شده و باید از ابتدا کار رسانه ای در مورد پروژه صورت می گرفت.

۷ – در انجام پروژه بیش از آن که بر مرمت تاکید شود بر نوسازی تاکید شده است و کارهایی برای نوسازی صورت گرفته که جنبه ترمیمی طرح را زیر سوال برده است.

۸ – درست این است که انجام پروژه های مرمتی توسط سازمان میراث فرهنگی انجام شود.

 وی همچنین به جمع بندی برخی پیشنهادات مطرح شده پرداخت و گفت:

۱-  اگر قرار است ادامه کار صورت گیرد از خدمات مشاوره ای کارشناسان ارشد و خبره در سطح ملی و جهانی استفاده شود.

۲- کار مرمت با دقت و حوصله و به دور از شتاب زدگی انجام شود.

۳ –  محل کارگاه منضبط و ساماندهی شود.

۴ – اشتباهات صورت گرفته اصلاح شود.

۵- بنیان کار ترمیم باید بر استفاده از مصالح قدیمی موجود قرار گیرد و تا جایی که می شود از مصالح نو استفاده نشود.

گفتنی است در این میزگرد که به مدیریت مهندس غلامحسین عسگری رئیس سازمان نظام مهندسی ساختمان استان اصفهان و به دعوت مهندس عباس صنیع زاده سردبیر نشریه تخصصی سازمان نظام مهندسی ساختمان استان اصفهان « دانش نما » برگزار شد از کارشنان و صاحب نظران دکتر عبداله جبل عاملی، مهندس مرتضی فرشته نژاد، دکتر مهرداد حجازی، مهندس احمد منتظر، خانم دکتر مریم قاسمی، آقای محمد رحیم اخوت، آقای حشمت اله انتخابی، دکتر شاهین سپنتا، آقای مجیدرضا نقیه، مهندس لیلا پهلوان زاده، مهندس تقی ملک احمدی، دکتر حلبیان، مهندس علیرضا خواجویی، مهندس افراسیابی، دکتر جاوری و آقای نیکبخت برای شرکت در این میزگرد دعوت شده بودند و آقایان مهندس حامد ایمان طلب، مهندس داریوش حیدری، مهندس آقاجانی و مهندس معطری هم گروهی بودند که کار اجرا و نظارت بر این پروژه را برعهده داشتند و در میزگرد حضور داشتند.

در پایان کارشناسان ابراز امیدواری کردند که مدیران سازمان میراث فرهنگی به انتقادات پاسخ گو باشند و شرایطی در نظر گرفته شود که در محل کارگاه امکان بازبینی پروژه و پاسخ گویی آنان به ایراد های طرح شده فراهم شود

نویافته‌های معماری دوره اسلامی

 

Poster-28-Mordad-1388

سخنرانی با موضوع

  نویافته‌های معماری دوره اسلامی”

به مناسبت دومین سالگرد درگذشت
دکتر باقر آیت الله زاده شیرازی

چهارشنبه ۲۸ مرداد ۱۳۸۸

 ساعت ۱۶ تا ۲۰

 (برگزار شد)

 تالار دکتر شیرازی، واقع در خیابان ولی­عصر، ضلع جنوب­غربی پارک ساعی، شماره ۱۱۰۱،

فرهنگستان هنر، مرکز هنرپژوهی نقش­جهان

.

مسجد نه گنبد بلخ – افغانستان، بنایی از صدر اسلام

Balkh-Poster

جامعه فرهنگی دانشجویان دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران 

با همکاری موسسه فرهنگی ایکوموس ایران برگزار می‌کنند

 

مسجد نه گنبد بلخافغانستان

بنایی از صدر اسلام

با ریشه‌هایی از دوران کوشانی/ساسانی

سخنران: دکتر شهریار عدل

سه شنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۳۸۸

ساعت ۱۵:۳۰

دانشگاه تهران، دانشکده ادبیات وعلوم انسانی، تالار باستانی پاریزی

ورود از درب جنوبی خیابان شانزده آذر

(برگزار شد)

فیلم سخنرانی بصورت لوح فشره تهیه شده است

در صورت نیاز با دبیرخانه موسسه تماس حاصل نمایید

سخنرانی با موضوع “حفاظت میراث معمارانه

 Icomos12

ایکوموس ایران و ایکوموس ژاپن  به میزبانی دانشگاه شهید بهشتی برگزار می‌کنند 

سخنرانی با موضوع

حفاظت میراث معمارانه

درس‌هایی از خسارت‌های زلزله به میراث معمارانه در ژاپن و آسیا

پروفسور هانازاتو

دانشگاه می ژاپن، عضو ایکوموس جهانی

Lessons from Earthquake Damage of Architectural Heritages in Japan and Asia

Prof. Toshikazu Hanazato

Japan/International ICOMOS, Mie University, Japan

فعالیت‌های اخیر کمیته علمی بین المللی میراث معمارانه خشتی و کنفرانس‌های Terra

پروفسور اوکادا

دانشگاه کوکوشیکان ژاپن، عضو ایکوموسجهانی

Recent Activities of ICOMOS ISCEAH and Terra Conferences

Prof. Yasuyoshi Okada

Japan/International/ISCEAH ICOMOS, Kokushikan University, Japan

۱۵ اردیبهشت ۱۳۸۸

ساعت ۱۵ الی ۱۷

سالن اجتماعات دانشکده معماری دانشگاه شهید بهشتی

Logo

بزرگداشت روز جهانی بنا‌ها و محوطه‌ها

29-Farvardin-Poster1-300x400

نشست تخصصی

یکشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۸۸

ساعت ۱۷ تا ۱۹:۳۰

تالار دکتر شیرازی
مجموعه نقش جهان – فرهنگستان هنر
خیابان ولیعصر- پارک ساعی

(برگزار شد)

۲۹ فروردین مصادف است با روز جهانی بناها  و محوطه‌های تاریخی“، این روز موقعیتی را فراهم می‌آورد که آگاهیهای عمومی در باب تنوع میراث جهانی، کوششهای لازم برای حفاظت از آن و همچنین توجه به آسیب‌پذیری آنها افزایش یابد .
ایکوموس جهانی امسال اعضای خود را به سازماندهی فعالیتهایی با نگاه به موضوع میراث فرهنگی و علوم، تشویق نموده است. دو زمینه اساسی این واقعه یکی نقش علوم و فرآیندهای علمی در خلق میراث فرهنگی است و دیگری سهمی است که علم و فن‌آوری در مطالعه این آثار دارد .

.

بیانیه کمیته ملی ایکوموس ایران به مناسبت روز جهانی بناها و محوطه‌ها

ICOMOS LOGO Transparent small

بیانیه کمیته ملی ایکوموس ایران  به مناسبت روز جهانی بناها و محوطه‌ها

روزجهانی بناها و محوطه‌های تاریخی در ۲۹ فروردین ۱۳۶۱ خورشیدی(۱۸ آوریل ۱۹۸۲) توسط ایکوموس پیشنهاد گردید و در بیست و دومین کنفرانس جهانی یونسکو در سال ۱۳۶۲ به تأیید رسید. این روز ویژه موقعیتی را فراهم می‌آورد که آگاهیهای عمومی در باب تنوع میراث جهانی، کوشش‌های لازم برای حفاظت از آن و همچنین توجه به آسیب‌پذیری آنها افزایش یابد.

ایکوموس، برای امسال، کمیته‌های ملی، کمیته‌های علمی بین‌المللی و اعضای خود را به سازماندهی فعالیت‌هایی با نگاه به موضوع “علم و میراث‌ فرهنگی” تشویق نموده است. دو زمینه اساسی در برخورد با این رویداد یکی نقش علوم و فرآیندهای علمی در خلق میراث فرهنگی است و دیگری سهمی است که علم و فناوری در مطالعه این آثار دارد.

مقدمه:

شورای بین المللی بناها و محوطه‌ها (ایکوموس)، سال ۲۰۰۹ میلادی را سال میراث و علم نامیده است، بدین منظور که در این سال، با برجسته کردن سهم علوم در خلق میراث فرهنگی و همچنین شناخت آن، به یکی دیگر از اجزاء اصلی و بنیادین تشکیل دهنده میراث توجه شایسته مبذول گردد. گردهمایی‌ها، سخنرانی‌ها، گفتگوها و سایر رویدادهای سازمان یافته در این باب، آگاهی عمومی را در کیفیت جوهری میراث، افزایش بیشتری خواهد داد و مسئولیت مشترک مدیران و مسئولین و مردم را بویژه در مورد بناها و محوطه‌های تاریخی بعنوان بزرگترین چارچوب فضایی ارزشهای فرهنگی سنگین‌تر خواهد کرد.

این مهم متضمن دو رویکرد با هدف واحد است:

رویکرد نخست نقش علوم را در خلق میراث فرهنگی – جستجو می‌کند و دیگری ارزیابی سهم علم و تکنولوژی نوین را در شناخت میراث فرهنگی مورد توجه قرار می‌دهد.

کمیته ملی ایکوموس ایران با توجه به خواستگاه فرهنگی تاریخی خود و با استقبال از موقعیتی که در صحنه جهانی فراهم آمده است به برخی از واقعیتهای فرهنگ ملی در پیوند با اصول جهانی اشاره می‌نماید به این امید که بتواند نظر مساعد اولیای امور و مسئولین را بیش از پیش به اهمیت این وجه از منشور حفاظت جلب نماید:

·         امروزه سهم علومی که به گذشته می‌نگرند و از این طریق در پی دریافت حقایق و تفسیر تعبیر واقعیتهای کنونی می‌باشند، در میان علوم جدید بسیار چشمگیر و قابل توجه است. از این دیدگاه حال و آینده بدون برقراری پیوند با گذشته قابل تصور نیست.

·         فرآیند‌های علمی به دنبال تجربیات فرهنگی انسان سامان یافته است، و به یاری این فرآیندها و تکنولوژی و فن‌آوری، سطح دیگری از فرهنگ تحت عنوان تمدن ظاهر گردیده است. از خلال آثار و شواهد باقی‌مانده از فرهنگ‌ها و تمدن‌های پیشین می‌توان سهم علوم و فن‌آوری را در خلق میراث فرهنگی ارزیابی کرد.

·         شناخت ظرایف علمی و فنی مستتر در میراث جز از طریق بکار گیری روشهای علمی میسر نیست. این که مقوله خاصی از میراث فرهنگی با چه نظامهای علمی در ارتباط است یا به عبارت دیگر، علوم تحلیل کننده پدیده مورد نظر کدامند، سئوال موجه ایست که پاسخ آن در هر عصری بر حسب تحولات علمی آن دوران می‌تواند متفاوت باشد، از جمله در زمان حال می‌توان به فهرست معینی از علوم دست یافت که متناسب با درجه شناخت علمی ماست.

·         ایران به عنوان یکی از شرکاء تمدن جهانی از نظر دارا بودن تعداد کثیر و متنوعی از محوطه ها و بناهای تاریخی مسئولیت سنگینی بر عهده دارد و بخشی از تاریخ علم را نه به عنوان دانسته هایی مربوط به گذشته بلکه به عنوان بستر تحول مبانی علوم جدید در اختیار دارد و از آن حفاظت می‌کند.

·         شناخت و معرفت کافی به احوال پدیده‌ها و فرآیندهای فرهنگی و طبیعی غالباً از طریق رویکرد تاریخی به آنها میسر خواهد شد.

شناخت علمی میراث فرهنگی به معنی شناخت آن در فرآیند تاریخ علم و مبادی مابعدالطبیعه آن تا عصر حاضر است. این مدعا آنجاست که کیفیت پیشرفت خود علم نیز در یک فرآیند تاریخی قابل شناسایی و معرفت است. بنابراین ما فرآیندهای میراث را در فرآیند تاریخی علوم و مرتبط با مبادی مابعدالطبیعه آن خواهیم شناخت نه منحصرا از طریق علم معاصر.

·         یکی از مهمترین پیامهای علمی مستتر در میراث فرهنگی ایران با توجه به ویژگیهای جغرافیایی آن، مصرف حداقل منابع محیطی و انرژی در برابر ایجاد حداکثر تنوع فرهنگی است. این مهم به یاری علم و با تکیه بر هوشمندی انسانی در این سرزمین صورت عمل به خود گرفته است. امید است این الگوی فرهنگی جدا بتواند به یک حرکت علمی در سطح ملی مبدل گردد. و از این طریق به آرمانهای جهانی یاری رساند.

·         اگر نظریه تداوم الگوهای فرهنگی ایران در فرآیند تاریخی معتبر باشد، باید بتوان به اصول مشترک بین آنها و پدیده های طبیعی پیرامون دسترسی پیدا کرد. همچنین این اصول ناگزیر در بسیاری از عرصه‌ها بطور پنهان و آشکار خود را ظاهر خواهد کرد. در این صورت می‌توان منتظر فلسفه پیوند دهنده‌ای باشیم که نشان دهد الگوهای میراث فرهنگی تا چه اندازه با مظاهر طبیعی پیرامون خود وحدت دارند. خوشبختانه اینگونه توجهات علمی به میراث فرهنگی از سوی دانشجویان و دانش‌پژوهان ایرانی در دانشگاه‌ها و سایر موسسات پژوهشی روز به روز در حال گسترش است.

·         اعتبار و ارزش کاربردی دانش بومی، نظامهای فنی و مصالح سنتی در مرمت و حفاظت بناها و محوطه های تاریخی ایران، در پرتو دانش جدید همچنان به قوت خود باقیست و علوم و تکنیکهای نوین تحلیل، تعارضی با درک شهودی و کیفی، به مثابه تکنولوژی طراحی که در برپایی شاهکارهای معماری اینسرزمین ارزش عملی خود را به اثبات رسانده‌اند، ندارد. این آثار بر رابطه مستقیم درک شهودی و فنون عملی تاکید دارند.

·         تهدیدهایی را که استفاده سهل انگارانه از تکنولوژی در عرصه های مختلف نظیر توسعه ناپایدار، جنگ و غیره متوجه میراث فرهنگی کرده است. امکانات و فرصتهای بسیار درخشان کاربرد آن را در جهت شناخت، معرفی، مرمت میراث در محاق قرار داده است.

فرصتهایی نظیر استفاده از فن‌آوری‌های ژئوفیزیک – استفاده از سیستمهای لیزری، اشعه ایکس، سیستمهای اطلاعاتی و ارتباطی، تحلیل ساختاری و مدلسازی و غیره هم‌اکنون نقش بی‌سابقه‌ای در امر شناخت و حفاظت دارند. به هر حال استفاده از علم و فن‌آوری باید در جهت راهبردهای فرهنگی- تاریخی یا به عبارت دیگر باید در جهت آن چیزی باشد (که ما می‌خواهیم آن را نگهداریم) در این‌جا تهیه طرح‌های راهبردی با رویکرد فرهنگی- تاریخی برای حفاظت و مرمت محوطه ها و بناهای تاریخی پیش از شروع طرح‌های عملیات ضرورت خود را آشکار می‌کند.

·         ایران طیف گسترده‌ای از فرهنگ‌ها و سنت‌ها را در قالب حوزه‌های فرهنگی و تاریخی متعدد و پیوسته به یگدیگر با هویت واحد و نیرومند ایرانی- اسلامی گردهم ‌آورده است که با طبیعت متنوع آن در تعامل اند. به این ترتیب قلمرو تاریخی غنی و وسیعی از ارزشهای جهانشمول پدیدآمده است. اینک ما در برابر تعهدات سنگین ناشی از این غنای فرهنگی قرار داریم. همکاری نهاد‌های مردمی و سازمانهای دولتی بیش از هر زمان دیگر موجب دلگرمی و امیدواری در جهت غلبه بر مشکلات این راه است.

·         ضرورت رویکرد تاریخی به مسائل به منظور شناخت و دریافت پاسخ لازم در ایران به عنوان یک کشور کهنسال، بویژه در زمینه‌های معماری و شهرسازی- توسعه- برنامه‌ریزی مهندسی و غیره احساس می‌شود، به این ترتیب پژوهندگان در میراث فرهنگی ایران سهم عظیمی در برنامه‌های آموزشی متکی به این رویکرد، از مدرسه تا دانشگاه را خواهند داشت.

·         تکمیل تجربیات کشورهایی که علی الرغم سوابق تاریخی اندک، به پیشرفتهای مطلوبی در این زمینه‌ها نائل شده‌اند منوط به برقراری پیوند با تجربیات حاصل از رویکرد تاریخی به مسائل، در کشورهای کهنسال است. به این ترتیب موازنه‌ای در تبادل علمی و فرهنگی کشورهای مختلف جهان حاصل خواهد شد.

·         به عنوان نمونه‌ای گویا نمیتوان نقش خواجه نصیرالدین طوسی و میراث دانشمندان قلاع الموت را از تحولات علمی در زمینه‌های هندسه- معماری- مهندسی- ستاره‌شناسی و بسیاری علوم دیگری که محوطه تاریخی و گنبد سلطانیه به مثابه شاهد جاوید آنرا نمایندگی می‌کند، جدا کرد.

ظهور آثارمعماری که تحت نظر مستقیم خواجه رشیدالدین فضل‌الله همدانی طبیب- مهندس شهرشناس و دانشمند بزرگ هدایت و مدیریت شده است، بدون یک جنبش و نهضت علمی فراگیر قابل تصور نیست.

در پایان به مناسبت سال جهانی میراث و علم، کمیته ملی ایکوموس ایران با احترام کلیه نهادهای علمی، پژوهشی، اجرایی کشور را که مشتاق بررسی و تفحص در مبانی علمی پیش گفته هستند فرا می‌خواند تا با همکاری یکدیگر حرکتی را در سطح ملی نسبت به مضامین علمی و فنی مستتر در میراث فرهنگی ایران در رشته‌های مختلف بوجود آورند.

 

هم صدا با سایر ملل جهان، اعضای ایکوموس ایران در این روز به بزرگداشت ارزش‌های نهفته در بناها و محوطه‌های تاریخی پرداخته، لزوم شناخت و حفاظت از آنها را همآهنگ با دیگر ملل، یاد‌آور می‌شوند.

کمیته ملی ایکوموس ایران به مناسبت سال” علم و میراث‌فرهنگی” :

–         ملت ایران و مسئولین منتخب و منتصب کشور را توجه می‌دهد به دورنگری در انتخابها و تصمیم‌گیری‌ها برای جلوگیری از پیگیری راه‌های سئوال برانگیز. همچون احداث مترو در خیابان چهار باغ و بنای بُرج جهانما در  شهر اصفهان و توسعه بی‌قاعده و نوسازی در بندر سیراف، مهمترین بندر کهن ایران در خلیج فارس  و مواردی مانند آنها.    

–         مالکان آثار و سرمایه‌گزاران را توجه می‌دهد به امکان بهره‌برداری اقتصادی و کسب تشخص اجتماعی، در صورت برخورد مناسب با آثار تاریخی که شامل توجه و رعایت سلسله مراتب شناخت، حفاظت، مرمت و احیای آثار بر پایه اصول علمی است. که این مهم در سایه به کارگیری کارشناسان مجرب حاصل خواهد شد.

–         مسئولان قضایی و امنیتی کشور را توجه می‌دهد به لزوم جلوگیری از بهره‌برداری غارتگران میراث فرهنگی از دستاوردهای علم و فناوری – همچون دستگاههای فلزیاب- در غارت و تخریب آثار تاریخی.

–         شهرداران و شوراهای اسلامی شهرها را توجه می‌دهد به لزوم بررسی، مستندنگاری، حفاظت و مرمت علمی عناصر تاریخی شهری از طریق به کارگیری گروههای کارشناسی مجرب و تأسیس دفاتر نظارت‌ دائمی بر بافتهای تاریخی در شهرداریها.

–         مطبوعات و رسانه‌ها را توجه می‌دهد به تهیه برنامه‌ها و اخبار مستند و بی‌طرف در خصوص آثار تاریخی و حوادث پیرامون آنها بر پایه شواهد و مستندات علمی، و جلوگیری از ورود سرنوشت بناهای تاریخی به دایره جریانات غیر علمی.

–         کارشناسان اقتصادی را توجه می‌دهد به لزوم محاسبه علمی ارزشهای اقتصادی ناشی از بهره‌برداری صحیح از آثار تاریخی در سایه حفظ و بهره‌برداری فرهنگی و هویتی از اینگونه آثار.

–         صاحبان حِرَف و اصناف را توجه می‌دهد به شناخت، مستند‌نگاری، حفاظت و مرمت علمی ابنیه و محوطه‌های مرتبط با حرفه‌هایشان.

–         کارشناسان میراث فرهنگی را توجه می‌دهد به دقت در رعایت سلسله مراتب علمی در شناخت، حفاظت، مرمت و احیای آثار تاریخی و لزوم فراگیری مستمر در زمینه اصول، فرآیندها و روشهای علمی مرتبط.

–         پژوهشگران را توجه می‌دهد به تلاش برای شناخت و کشف اصول و فرآیندهای علمی به کار رفته در برپایی یا بهره برداری از بناها و محوطه‌های تاریخی و همچنین به جایگزینی روشهای متکی بر حدس و گمان با روشها و ابزارهای مطمئن علمی.

–         دانشجویان را توجه می‌دهد به دقت در یادگیری اصول و روشهای علمی شناخت و حفاظت آثار تاریخی و شرکت فعال در برنامه‌های علمی و آموزشی مرتبط.

در این سال که به نام “علم و میراث‌فرهنگی” نامگذاری شده است، کمیته ملی ایکوموس ایران “اصلاح و ارتقای باورهای جمعی را در جستجو و رعایت اصول علمی در زمینه شناخت، حفاظت و مرمت آثار تاریخی” به عنوان یکی از اهداف پیش رو انتخاب و به اعضای خود و سایر علاقمندان معرفی می‌نماید. 

 

با احترام

 کمیته ملی ایکوموس ایران

۲۹ فروردین ۱۳۸۸  روز جهانی بناها و محوطه‌های تاریخی -سال علم و میراث فرهنگی

.