دکتر سیدمحمد دبیرسیاقی (۱۲۹۸ ـ ۱۳۹۷)ء

استاد سیدمحمد دبیرسیاقی، که آخرین شاگرد زنده‌یاد دهخدا بود، در سحرگاه ۱۶ مهر ۱۳۹۷ در شهر زادگاه خود، قزوین، به دیار باقی شتافت. فراق او همۀ دوستداران فرهنگ و ادب فارسی را متألم و متأثر کرد. دکتر دبیرسیاقی استاد ادبیات فارسی، مصحح، و شاعر بودند و عمر پربار خویش را وقف پژوهش و انتشار و راهنمایی در این عرصه‌ها کردند.
او در چهارم اسفند ۱۲۹۸ خورشیدی در محلۀ گل‌بنه قزوین در خانواده‌ای از اهل هنر و علم دیده به جهان گشود. پدرش سیدباقر از خوشنویسان مشهور زمانه و مادرش از خانوادۀ علما و مجتهدان دوران قاجار بود. سیدمحمد دبیرسیاقی در سال ۱۳۱۸ وارد دانشگاه تهران شد و در سال ۱۳۲۴ دانشنامۀ دکتری زبان و ادبیات فارسی را از آن دانشگاه دریافت و از سال ۱۳۲۶ تا ۱۳۳۴ با علی‌اکبر دهخدا در لغتنامه همکاری کرد. علامه دهخدا در سخنی که در نوار ضبط شده است او را جوانی کوشا لقب داده است.
استاد دبیر سیاقی در زندگی‌نامه‌ای خودنوشت دربارۀ تدریس خود چنین فرموده‌اند: «… و مجموعاً ۴۵ سال تدریس در مدرسه عالی ادبیات که حکمت بنیاد نهاد و یزدانفر اداره می‌کرد و در مدرسۀ عالی حسابداری و آموزشگاه عالی وزارت دارایی و دانشکده علوم ارتباطات و نیز دو بار دانشگاه پکن چین و دو بار دانشگاه عین الشمس مصر و دانشگاه بین‌المللی قزوین و دانشگاه ملی تهران…». استاد بیش از هفت دهه از عمر پربار خود را وقف تصحیح و طبع در حدود ۹۰ متن منظوم و منثور در رشته‌های مختلف ادبی، علمی، تاریخی، لغوی، جغرافیایی، سفرنامه، دستور زبان، و کتب درسی کردند. برخی از مهم‌ترین تصحیحات استاد عبارتند از: شاهنامۀ فردوسی، دیوان منوچهری، نزهه القلوب، فرهنگ سُروری و سلطان جلال‌الدین خوارزمشاه، و لغت فرس اسدی طوسی.
یادش همواره گرامی و راهش پر رهرو باد.

Comments are closed.