تداوم محوطه‌های میراثی مستلزم تغییر برای تطبیق با کاربردها و انتظارات و اهداف و خواست‌های تازه و در حال رشد است. جایگاه‌های تاریخی با طراحی هوشمندانۀ امروز معنایی عمیق‌تر می‌یابند و متقابلاً طراحی امروز در گفتگویی مودبانه با محیط‌های تاریخی غنی‌تر می‌شود. این مفروضات که در برنامه‌ریزی برای میراث نقشی مهم دارند، چه از دیدگاه حوزۀ حفاظت و چه از دیدگاه حوزۀ طراحی، محل بحث و تقابل اندیشه‌هاست. آیا کتابچه‌های راهنمای حفاظت می‌تواند بدون توجه به ماحصل و نتیجۀ طراحی، توقعات و انتظاراتی روشن برای طراحی معین کند؟ آیا طراحی جدید می‌تواند بدون آسیب به یکپارچگی محیط و معنا، به نحوی انتزاعی به بناها و بستر تاریخی ارجاع دهد؟

موضوع این شماره نشریۀ تغییر طی زمان، بررسی و مطالعه راهبردهایی برای طراحی در بسترهای تاریخی است و شامل موضوعاتی از این دست می‌شود: تحلیل و مستندنگاری عناصر تعریف کننده شخصیت جایگاه‌های میراثی، به خصوص آنها که ورای جلوه‌های بصری و دو بعدی‌اند؛ قوانینی که رشد برخوردار از حساسیت بالا و در عین حال ارگانیک را در عرصه‌های حفاظتی ترویج می‌کنند؛ و نیز تحلیل انتقادی راه‌حل‌های طراحی برای مناظر، ساختمان‌ها، محلات، و سایت‌های باستان‌شناختی.

مقاله‌هایی با محتوای مباحث نظری، نمونه‌های تاریخی، نقد مصداق‌ها و نمونه‌ها پذیرفته می‌شود. ترجیح دارد که مقالات ارسالی حداکثر ۷۵۰۰ کلمه ‌و نیز حداکثر ده تصویر داشته باشد. توصیه می‌کنیم موردپژوهی‌های مختصر که به پاسخ‌ها و نیات اولیۀ طراح می‌پردازد، به چگونگی رویکرد طراح به بستر تاریخی نیز توجه کند. برای اطلاعات بیشتر با نشانی cot@design.upenn.edu در ارتباط باشید.
دبیر این شمارۀ ویژه خانم پاملا و. هاوکز، عضو انجمن معماران آمریکا است.

مجلۀ تغییر طی زمان۱، دوفصل‌نامه‌ای است دربارۀ تاریخ، نظریه، و امور اجرایی حفاظت و محیط ساخته‌شده. هر شمارۀ آن به موضوعی می‌پردازد تا گفتگوی انتقادی دربارۀ حفاظت امروزین را از جهات و رشته‌های گوناگون میسر کند.

 

  1. Change Over Time

Comments are closed.