جستجو در سایت
نظر سنجی

به نظر شما جلوگیری از تبلیغ فلزیاب و گنج یاب ها میتواند موجب کاهش آسیب به سایتهای باستانی کشور گردد؟

View Results

Loading ... Loading ...
عضویت در خبرنامه
یرای اطلاع از آخرین اخبار فعالیتهای ایکوموس ایران عضو خبرنامه شوید

amir kholoosi-8-3.JPG

رییس ایکوموس ایران گفت: با تغییرات و شرایط ایجادشده در حوزه‌ی میراث فرهنگی، ایکوموس می‌تواند دریچه‌ی بزرگ‌تری از این نهاد را به سوی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری باز و به آن سازمان کمک کند. این نهاد نباید مانند سال‌های گذشته، در برابر اتفاق‌ها سکوت کند، بلکه باید نظرات خود را بیان کند.

به گزارش خبرنگار سرویس میراث فرهنگی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، مهدی حجت ادامه داد: ایکوموس جهانی امسال را با عنوان سال «میراث یادآوری» نامیده و تصمیم گرفته است تا با توجه به قابلیت‌های «یادآوری» در میراث فرهنگی، آن‌ها را به ارزش تبدیل کند.

وی «یاد» را به معنی تقابل بین حاضر و غایب دانست و اظهار کرد: زمانی که یک حاضر، یک غایب را صدا می‌کند، «یاد» رخ می‌دهد که این به معنی عین و ذهن است. تقریبا همه‌ی اشیا این قدرت را دارند که ما را یاد چیزی بیندازند. اگر بخواهیم این‌گونه جوانب را به‌صورت عمومی و همه‌جانبه مطرح کنیم، مصداق آن یک یادآوری بزرگ است.

حجت با طرح این پرسش که چرا یک جامعه به این سمت می‌رود تا چیزی را به یاد آورد؟ گفت: جوامع بشری گاهی در برخی حالات گذشته، یادآوری یک مورد برای‌شان اهمیت پیدا می‌کند. تنها راه برای کسانی که می‌خواهند قابلیت در میراث فرهنگی را به ارزش تبدیل کنند، ایجاد نوعی آگاهی در طرف مقابل است که نشان دهد، آن موارد ارزشمندند.

او با تأکید بر این‌که رخ دادن یادآوری باید جنبه‌ی عمومی پیدا کند، ادامه داد: در نگاه کردن به حاضر و به یاد آوردن غایب، ارزشی را به یاد می‌آوریم که از ابتدا وجود داشته است. شرقی‌ها و ایرانی‌ها نقطه‌نظرهای فرهنگی زیادی برای دیدن مصداق‌ها دارند. با این وجود، باید ظرفیت‌ها در موضوع یادآوری را به کار گیریم و از آن استفاده کنیم.

وی که در جمع اعضای ایکوموس ایران در مرکز هنرپژوهی نقش جهان و به‌مناسبت روز جهانی «محوطه‌ها و بناهای تاریخی» سخن می‌گفت، خطاب حاضران اظهار کرد: مسوولان شهر تهران مدتی پیش به ایکوموس پیشنهاد کردند تا مجموعه‌ی عناصر معماری که یادآور خاطرات گذشته در تهران است، شناسایی و معرفی شوند. من معتقدم این پیشنهاد، اقدامی است که می‌توانیم آن را به ایکوموس جهانی نیز نشان دهیم.

در ادامه‌ی این جلسه، رضا شیرازیان – از اعضای ایکوموس ایران – با اشاره به بیانیه‌ی سازمان جهانی ایکوموس، اظهار کرد:‌ نامگذاری امسال از سوی ایکوموس جهانی در ترجمه‌ی ما، با عنوان «میراث یادآوری» آمده، این در حالی است که معتقدم کلمه‌ی انتخاب‌شده برای امسال، به «میراث یادبودها» اشاره دارد؛ به این معنی که این‌که بدانیم در یک مکان تاریخی یک اتفاق رخ داده و آنجا را فضای یادبود و بزرگداشت کنیم.

حجت در این‌باره توضیح داد:‌ برای کلمه‌ی «یادبود» در فرانسه و انگلیسی یک معادل استفاده شده است و دو عنوان در متن بیانیه وجود دارد؛ یکی این‌که چیزی را به‌عنوان یادمان می‌سازند، ولی در عین حال می‌گویند، چیزهایی وجود دارد که ساخته می‌شوند. در متن بیانیه هر دو کلمه «یادمان» و «یادآوری» را مورد توجه قرار داده‌ایم. آنچه در ایران برای «یادآوری» ساخته شده، زیاد مسبوق به سابقه نیست، حتا انتخاب تصویر «بیستون» برای پوستر امسال، به همین دلیل است، چون کتیبه‌ی آن برای یادآوری ساخته شده است. باید توجه کنیم که دشت چالدران برای یادآوری به‌وجود نیامده است، اما اکنون ظرفیت یادآوری را دارد.

به گزارش ایسنا، در ادامه این جلسه، محمدرضا حائری شیرازی – از اعضای ایکوموس ایران – تأکید کرد: در ایران معمولا به‌دنبال قصوری هستیم که رخ داده است. به‌عنوان مثال، معتقدم نباید مقبره‌ی رضاشاه تخریب می‌شد، چون اکنون می‌توانست برای ما یک یادآوری خوب از دوران دیکتاتوری باشد.

آرش بوستانی

آرش بوستانی – دبیر ایکوموس ایران – نیز در سخنان کوتاهی با اشاره به این‌که امسال ایکوموس، بیانیه‌ای به‌صورت رسمی صادر نکرده و فقط شرحی را بر دلیل ایجاد ایکوموس منتشر کرده که توسط دکتر حجت ترجمه شده است، آن متن را در جلسه خواند.

در این متن آمده است: «فهم، نگهداری و حفاظت از بناها، محوطه‌ها و مجموعه‌هایی که توجه آن‌ها با تاریخ و خاطره پیوند خورده است، در کانون توجه ایکوموس قرار دارد. ارزش این عناصر میراث فرهنگی به تاریخ جوامع و مردم و هنرها و علوم ایجادشده توسط ایشان پیوسته است.

به این ترتیب، این آثار و محوطه‌ها – از جمله مکان‌های تاریخی با صور پیچیده‌تر و ویژه‌ای نظیر مناظر زنده – حاملین ملموس خاطره‌ی بخشی از تجربه‌ی انسانی است. لذا این آثار به شیوه‌ی خود با برخورداری از اصالت و یکپارچگی سهمی در یادآوری و انتقال ارزش‌ها خصوصا ارزش‌های تاریخی دارند.

این مقال صرفا امری امروزی نیست. رییس سابق ایکوموس، مایکل پت‌زت، غالبا به جمله‌ای از سیسرو اشاره می‌کرد که به جای شکل و مقیاس بنا به ظرفیت آن در یادآوری چیزی توجه داشت. ورای این دریافت کلی از رابطه‌ی نزدیک تاریخ و میراث بشری که دغدغه‌ی اصلی ایکوموس و اعضای آن است، موضوع روز جهانی بناها و محوطه‌ها در سال ۲۰۱۴ – «میراث یادآوری» – فرصتی برای معرفی آثاری فراهم می‌آورد که به قصد یادآوری واقعه، شخص یا اندیشه‌ای ایجاد شده‌اند.

انتخاب این موضوع تا حدی ملهم از صدسالگی آغاز جنگ جهانی اول (۱۹۱۸-۱۹۱۴) است. این فاجعه‌ی بزرگ دوران مدرن به‌جهت مقیاس بی‌سابقه‌ی تخریب و گستره‌ی جهانی آن، جوامع را به اتخاذ شکل جدیدی از یادآوری سوق داد که تأکید بیشتر آن نه بر حوادث و افراد قهرمان، بلکه بر مفهوم ایثار و هویت فردی قربانیان بی‌شمار آن استوار بود. این برداشت جدید به آفرینش میراثی متمایز از بناها و محوطه‌ها منجر شد که صرفا با هدف یادآوری ساخته شده‌اند.

«میراث یادآوری» به صور گوناگونی تجلی یافته است: کتیبه‌ها، مقابر با معماری و پیکره‌های یادمانی، عناصر ساده‌ی منعکس‌کننده‌ی سنت‌های بومی یا محوطه‌های اختصاص‌یافته به گورستان‌ها یا باغ‌های یادمانی. این میراث همچنین شامل عناصری است که ارزش‌های یادبودی به آن افزوده شده است مانند خرابه‌ها یا آثار صنعتی دارای لوح اهدا و یا میادین عمومی که موقعیت آن یادآور حادثه‌ای تاریخی یا فردی خاص است.

بسیاری از محوطه‌های فرهنگی ثبت‌شده در فهرست میراث جهانی دارای وجه یادآوری است: تاج‌محل در آگرای هند، بنای گنبد گن‌باکو یادبود صلح هیروشیما در ژاپن، تالار قرن در بروسلاو لهستان یا مجسمه‌ی آزادی در نیویورک آمریکا.

ایکوموس با طرح موضوع «میراث یادآوری» برای روز جهانی بناها و محوطه‌ها در سال ۲۰۱۴ از کلیه‌ی کمیته‌های ملی و بین‌المللی، اعضا و همکاران صمیمانه درخواست می‌کند تا به شکلی از میراث توجه کنند که هدف آن گویای نیاز عمیق بشر به یادآوری و انتقال یاد به دیگران باشد. این پیشنهاد فرصتی است برای تأمل در مسائلی که در جهان معاصر راجع به یادآوری و پیچیدگی‌های حفاظت از آن وجود دارد.

از کمیته‌های ایکوموس صمیمانه دعوت می‌شود که با ترتیب دادن همایش، ایراد سخنرانی، انتشار اطلاعیه، برگزاری میزگرد، بازدید از آثار فرهنگی و غیره در جهت افزایش آگاهی عمومی نسبت به این نوع میراث فرهنگی خاص ، مراسمی را به این مناسبت برگزار کنند.»

لینک اصلی خبر

۱۸ آوریل (۲۹ فروردین) روز جهانی بناها و محوطه‌ها

موضوع سال ۲۰۱۴ (۱۳۹۳): «میراث یادآوری»

فهم، نگهداری و حفاظت از بناها، محوطه ها و مجموعه‌هایی که توجه آن‌ها با تاریخ و خاطره پیوند خورده است، در کانون توجه ایکوموس قرار دارد.ارزش این عناصر میراث فرهنگی به تاریخ جوامع و مردم و هنرها و علوم ایجاد شده توسط ایشان پیوسته است.

بدین ترتیب این آثار و محوطه ها – از جمله مکان‌های تاریخی با صور پیچیده‌تر و ویژه‌ای نظیر مناظر زنده-حاملین ملموس خاطرۀ بخشی از تجربۀ انسانی است. لذا این آثار به شیوۀ خود با برخورداری از اصالت و یکپارچگی سهمی در یادآوری و انتقال ارزش‌ها خصوصاً ارزش‌های تاریخی دارند.

این مقال صرفاً امری امروزی نیست. رئیس سابق ایکوموس مایکل پت‌زت، غالباً به جمله‌ای از سیسرو اشاره می کرد که به جای شکل و مقیاس بنا به ظرفیت آن در یادآوری چیزی توجه داشت. ورای این دریافت کلی از رابطۀ نزدیک تاریخ و میراث بشری که دغدغۀ اصلی ایکوموس و اعضای آن است موضوع روز جهانی بناها و محوطه‌ها در سال ۲۰۱۴ – «میراث یادآوری»- فرصتی برای معرفی آثاری فراهم می‌آورد که به قصد یادآوری واقعه، شخص یا اندیشه‌ای ایجاد شده‌اند.

انتخاب این موضوع تا حدی ملهم از صدسالگی آغاز جنگ جهانی اول (۱۹۱۸-۱۹۱۴) است. این فاجعۀ بزرگ دوران مدرن به‌جهت مقیاس بی‌سابقۀ تخریب و گسترۀ جهانی آن جوامع را به اتخاذ شکل جدیدی از یادآوری سوق داد که تأکید بیشتر آن نه بر حوادث و افراد قهرمان بلکه بر مفهوم ایثار و هویت فردی قربانیان بی‌شمار آن استوار بود. این برداشت جدید به آفرینش میراثی متمایز از بناها و محوطه‌ها منجر شد که صرفاً با هدف یادآوری ساخته شده‌اند.

«میراث یادآوری» به صور گوناگونی تجلی یافته است: کتیبه‌ها، مقابر با معماری و پیکره‌های یادمانی، عناصر سادۀ منعکس کنندۀ سنت‌های بومی یا محوطه‌های اختصاص یافته به گورستان‌ها یا باغ‌های یادمانی. این میراث همچنین شامل عناصری است که ارزش‌های یادبودی به آن افزوده شده است مانند خرابه‌ها یا آثار صنعتی دارای لوح اهداء و یا میادین عمومی که موقعیت آن یادآور حادثه‌ای تاریخی یا فردی خاص می‌باشد.

بسیاری از محوطه‌های فرهنگی ثبت شده در فهرست میراث جهانی دارای وجه یادآوری است: تاج محل در آگرای هند، بنای گنبد گن‌باکو یادبود صلح هیروشیما در ژاپن، تالار قرن در بروسلاو لهستان یا مجسمۀ آزادی در نیویورک آمریکا.

ایکوموس با طرح موضوع «میراث یادآوری» برای روز جهانی بناها و محوطه‌‌ها در سال ۲۰۱۴ از کلیۀ کمیته‌های ملی و بین‌امللی، اعضاء و همکاران صمیمانه درخواست می‌نماید تا به شکلی از میراث توجه نمایند که هدف آن گویای نیاز عمیق بشر به یادآوری و انتقال یاد به دیگران باشد. این پیشنهاد فرصتی است برای تأمل در مسائلی که در جهان معاصر راجع به یادآوری و پیچیدگی‌های حفاظت از آن وجود دارد.

از کمیته‌های ایکوموس صمیمانه دعوت می‌شود که با ترتیب دادن همایش، ایراد سخنرانی، انتشار اطلاعیه، برگزاری میزگرد، بازدید از آثار فرهنگی و غیره در جهت افزایش آگاهی عمومی نسبت به این نوع میراث فرهنگی خاص ، مراسمی را به این مناسبت برگزار نمایند.

(ترجمه متن ایکوموس جهانی در خصوص شرح عنوان انتخاب شده برای سال ۲۰۱۴)

عمارت ارباب هرمز در پارک پلیس «باغ مجدآباد» در صورت موافقت معاونت زیباسازی شهرداری تهران به «خانه‌ی تهران» تبدیل می‌شود.

به گزارش خبرنگار سرویس میراث فرهنگی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، به مناسبت روز جهانی «محوطه‌ها و بناهای تاریخی»، اعضای شورای اجرایی ایکوموس ایران‌، مرکز مطالعات کلان‌شهر تهران، رئیس و معاونان سازمان زیباسازی شهرداری تهران و برخی از کارشناسان سازمان میراث فرهنگی و گردشگری با حضور در عمارت تاریخی «ارباب هرمز» و بررسی وضعیت مرمت و اقدامات انجام‌شده در این بنای تاریخی، از معاونت زیباسازی شهرداری َتهران خواستند در صورت امکان، کاربری این بنای تاریخی با مالکیت شهرداری تهران به عنوان «خانه‌ی تهران» در اختیار انجمن‌ها و دوستداران میراث فرهنگی قرار گیرد و در کنار آن به مکانی برای برگزاری جلسات و نشست‌های ایکوموس ایران و نمایشگا‌ه‌هایی با موضوعات فرهنگی و تهران تبدیل شود.

رئیس ایکوموس ایران در این زمینه به خبرنگار ایسنا گفت: تا جایی که می‌دانم پیشنهادهای مختلفی برای کاربری این بنای تاریخی به سازمان زیباسازی شهرداری تهران ارائه شده است، که امیدواریم با موافقت سازمان زیباسازی شهرداری تهران این مکان به «خانه‌ی تهران» تبدیل شود و مجموعه‌ی فعالان و دوستداران میراث فرهنگی کنار یکدیگر در این بنای تاریخی فعالیت کنند. با این وجود شهرداری باید نخست نظرات مختلف را در این زمینه جمع‌آوری کند.

مهدی حجت درباره‌ی سازه‌ی ایجادشده در چند متری عمارت تاریخی «ارباب هرمز» که قرار است به پارک آبی تبدیل شود، نیز اظهار کرد: دو مشکل در سازه ایجادشده وجود دارد؛ نخست مغازه‌هایی که برای این سازه ایجاد شده‌اند، دچار مشکل‌اند و شنیده می‌شود سرمایه‌گذار از سرمایه‌گذاری‌اش در این مکان راضی نیست و تصمیم گرفته است به کار خود در این زمینه ادامه ندهد و در حال حاضر این پروژه معلق است. از سوی دیگر باید درباره‌ی احداث پارک آبی در این محدوده مطالعه و دقت بیشتری شود.

او تاکید کرد: در واقع اراده این است که کاربری سازه‌ی ایجادشده در حریم این بنای تاریخی در تعارض با عمارت ارباب هرمز نباشد. با این وجود با توجه به استحکام‌بخشی و عایق‌بندی انجام‌شده در مرمت عمارت ارباب هرمز، احتمال می‌دهیم میزان رطوبت این دریاچه خسارت جدی به بنا وارد نکند.

قائم مقام سابق سازمان میراث فرهنگی و گردشگری همچنین در جمع شرکت‌کنندگان در این گردهمایی به مناسبت روز جهانی «بناها ومحوطه های تاریخی» اظهار کرد: باید به این قضیه توجه کنیم که در زمان بررسی یک بنای تاریخی پس از مرمت، به وضعیت نابسامان آن پیش از مرمت نیز توجه شود، سپس درباره‌ی مرمت آن بنا قضاوت شود.

حجت افزود: بهترین کار در خدمت تهران بودن است.

حضور اعضای ایکوموس در عمارت «ارباب هرمز» / عکس از مریم اطیابی

اسکندر مختاری نیز در این گردهمایی با تاکید بر این‌که یاد گرفته‌ایم همیشه بر سر مزار بناهای تاریخی برویم و برای‌شان شیون کنیم، اظهار کرد: احیای عمارت تاریخی ارباب هرمز تولد دوباره‌ای برای آن است، به همین دلیل امروز دورهم جمع شده‌ایم تا برای زنده شدن دوباره‌ی این فضا که می‌تواند بناهای تاریخی‌ و ارزش‌های آنها را مطرح کند، جشن بگیریم.

این عضو ایکوموس ایران با تاکید بر این‌که چنین اقدامی یک فرصت دوباره در حوزه‌ی میراث فرهنگی است، هرچند تا کنون هیچ ارزشی برای آن تولید نکرده‌ایم، افزود: توجه به آثار باقی‌مانده توجه کردن به تولید ارزش‌هاست.

وی ادامه داد: امیدوارم رویکرد تولد دوباره‌ی این بنای تاریخی به سمتی برود، که ارزش‌هایی که دوستداران میراث فرهنگی این سرزمین در حیطه‌ی بناها و آثار تاریخی در نظر دارند‌، در این فضا به صورت یک ظرف ایجاد شود تا ارزش‌های خوب احصا شود و فرهنگی که به صورت خودجوش در حفظ بناها وجود دارد‌، در میان مردم و دوستداران میراث فرهنگی بارور شود.

او همچنین بر لزوم جلوگیری از مخدوش شدن ارزش‌های هویتی آثار تاریخی، در نوع کاربری‌ای که به آنها داده می‌شود تاکید کرد.

به گزارش ایسنا،‌ نسل دوم تیرانداز آرش، یکی از خاندان‌هایی که در دوره‌ی پهلوی دوم در این بنای تاریخی زندگی می‌کرده است و در این گردهمایی حضور داشت، با اشاره به این‌که آخرین حضورش در این بنای تاریخی در سال ۱۳۵۶ بوده است، به خبرنگار ایسنا گفت: معتقدم حضور عمومی مردم در چنین بنای تاریخی می‌تواند باعث آرامش در اجداد من باشد. در واقع ایرانیت من و خاندانم اهمیت دارد.

اردشیر گشتاسب با بیان این نکته که یک ماه گذشته شنیده است که بنای تاریخی آبا و اجدادی‌اش در دست مرمت و بازسازی است، تاکید کرد: فقط به یک نکته اعتراض دارم. اینکه چرا نام «باغ مجدآباد» که از ابتدا روی این پارک گذاشته شده بود، به «پارک پلیس» تغییر یافته است. همه‌ی قدیمی‌ها این مکان را با همان نام می‌شناسند، آن با این عنوان دارای هویت بوده و هست و در واقع با عمارت ارباب هرمز تناسب داشت.

به گزارش ایسنا،‌ رئیس سازمان زیباسازی شهرداری تهران نیز درباره‌ی پیشنهاد ایکوموس ایران برای تبدیل این خانه به «خانه‌ی تهران» اظهار کرد: ترجیح می‌دهیم پس از پایان مرمت این بنای تاریخی، در جلسه‌ای پیشنهادهای مختلف برای نوع کاربری این بنا را مشخص کنیم.

جمال کامیاب افزود: با توجه به موقعیت جغرافیایی این بنای تاریخی تا کنون پیشنهادهایی مانند ایجاد تشکل‌های مردم‌نهاد در حوزه‌ی تهران‌، موزه ادیان‌، موزه نقاشی آبرنگ‌ و چند پیشنهاد دیگر به ما رسیده است که قصد داریم پس از پایان مرمت‌ها، درباره کاربری آن صحبت کنیم تا متناسب با فضا‌، مکان و اقدامات انجام شده باشد.

او ایجاد خانه‌ی تهران در عمارت ارباب هرمز را از گزینه‌های خوب و پیشنهادهای مناسب دانست و تاکید کرد: مرمت یکی از ده‌ها وظیفه سازمان میراث فرهنگی و گردشگری است که ما نیز در این زمینه به آنها کمک می‌کنیم.

به گزارش ایسنا، عمارت قاجاری «ارباب هرمز» در فلکه‌ی چهارم تهران‌پارس، پارک پلیس و باغ اناری که سال‌ها «ارباب جمشید» و فرزندان او (هرمز و آرش) در آن زندگی می‌کردند، اکنون تنها یادگار باقی‌مانده از این خان زرتشتی است که قدیمی‌ترهای تهران‌پارس خاطرات خود را با آن مرور می‌کنند، خاطراتی که در گردهمائی روز جهانی محوطه ها و بناهای تاریخی پیشنهادهای خوبی برای آن مطرح شد و حالا باید منتظر بررسی‌های کارشناسانه‌ی سازمان زیباسازی شهرداری تهران بود.

لینک اصلی خبر

کمیته ملی ایکوموس ایران برگزار می کند

بزرگداشت روز جهانی بناها و محوطه های تاریخی

The Heritage of Commemoration

“میراث یادآوری”

دوشنبه اول اردیبهشت

ساعت ۱۵:۰۰ الی ۱۸:۰۰

تالار دکتر شیرازی، واقع در خیابان ولی­عصر، ضلع جنوب­غربی پارک ساعی، شماره ۲۱۶۹، فرهنگستان هنر، مرکز هنرپژوهی نقش ­جهان

تمدید زمان فراخوان شرکت در رقابت جایزه میراث آسیا و اقیانوسیه یونسکو برای حفظ میراث فرهنگی

لغایت ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۳ (۳۰ آپریل ۲۰۱۴)

برای اطلاع از جزئیات شرکت در این رقابت به خبر فراخوان شرکت در رقابت به فارسی اینجا را کلیلک نمایید

برای رجوع به سایت یونسکو آسیااسفیک برای دریافت فرم ها و مطالعه جزئیات اینجار را کلیک نمایید

دکتر محمدابراهیم باستانی پاریزی (تصویر از سایت مرکز پژوهشی میراث مکتوب)

پیام تسلیت

هیئت مدیره موسسه فرهنگی ایکوموس ایران درگذشت استاد محمدابراهیم باستانی پاریزی را به خانواده محترمتشان و جامعه فرهنگی کشورتسلیت عرض نموده، از خداوند بزرگ برای ایشان آمرزش و برای بازماندگاه تندرستی آرزومندیم.
هیئت مدیره موسسه فرهنگی ایکوموس ایران

دکتر محمدابراهیم باستانی پاریزی مورخ، نویسنده، پژوهشگر، شاعر، موسیقی‌پژوه و استاد بازنشسته دانشگاه تهران، صبح امروز در سن ۸۹ سالگی درگذشت.

به گزارش خبرنگار ادبیات خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، دکتر محمدابراهیم باستانی پاریزی، صبح امروز ۵ فروردین در بیمارستان مهر تهران دار فانی را وداع گفت.

به گفته دختر دکتر محمدابراهیم باستانی پاریزی، استاد در یک ماه اخیر از بیماری کبد رنج می‌برده است.

استاد باستانی پاریزی در سوم دی ‌ماه ۱۳۰۴ ه.ش در پاریز، از توابع شهرستان سیرجان در استان کرمان متولد شد. وی تا پایان تحصیلات ششم ابتدایی در پاریز تحصیل کرد و در عین حال از محضر پدر خود مرحوم حاج آخوند پاریزی هم بهره می‌برد.

پس از پایان تحصیلات ابتدایی و دو سال ترک تحصیل اجباری، در سال ۱۳۲۰ تحصیلات خود را در دانشسرای مقدماتی کرمان ادامه داد و پس از اخذ دیپلم در سال ۱۳۲۵ برای ادامهٔ تحصیل به تهران آمد و در سال ۱۳۲۶ در دانشگاه تهران در رشتهٔ تاریخ تحصیلات خود را پی گرفت.

باستانی پاریزی به گواه خاطراتش از نخستین ساکنان کوی دانشگاه تهران (واقع در امیر آباد شمالی) است.

در ۱۳۳۰ از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد و برای انجام تعهد دبیری به کرمان بازگشت و تا سال ۱۳۳۷ خورشیدی که در آزمون دکتری تاریخ پذیرفته شد، در کرمان ماند.

او دوره دکترای تاریخ را هم در دانشگاه تهران گذراند و با ارایه پایان‌نامه ‌ای درباره «ابن اثیر» دانشنامه دکترای خود را دریافت کرد.

وی کار خود را در دانشگاه تهران از سال ۱۳۳۸ با مدیریت مجله داخلی دانشکده ادبیات شروع کرد و تا سال ۱۳۸۷ استاد تمام‌ وقت آن دانشگاه بود و رابطه تنگاتنگی با این دانشگاه داشت.

فعالیت های فرهنگی

شوق نویسندگی وی در دوران کودکی و نوجوانی در پاریز و با خواندن نشریاتی مانند حبل‌المتین، آینده و مهر برانگیخته شد. باستانی، اولین نوشته‌های خود را در سال‌های ترک تحصیل اجباری (۱۳۱۸ و ۱۳۱۹) در قالب روزنامه ‌ای به نام باستان و مجله‌ای به نام ندای پاریز نوشت، که خود در پاریز منتشر می‌کرد و دو یا سه مشترک داشت.

اولین نوشته او در جراید آن زمان، مقاله‌ای بود با عنوان «تقصیر با مردان است نه زنان» که در سال ۱۳۲۱ در مجله بیداری کرمان چاپ شد. پس از آن به عنوان نویسنده یا مترجم از زبان‌های عربی و فرانسه مقالات بی‌شماری در روزنامه‌ها و مجلاتی مانند کیهان، اطلاعات، خواندنی‌ها، یغما، راهنمای‌کتاب، آینده، کلک و بخارا چاپ کرده‌ است.

اولین کتاب باستانی پاریزی پیغمبر دزدان نام دارد که شرح نامه‌های طنزگونه شیخ محمدحسن زیدآبادی است و برای اولین بار در سال ۱۳۲۴ در کرمان چاپ شده‌است. این کتاب تا کنون به چاپ شانزدهم رسیده‌است. وی بیش از شصت عنوان کتاب تألیف و یا ترجمه کرده‌است. کتاب‌های باستانی پاریزی برخی شامل مجموعه برگزیده‌ای از مقالات وی هستند که به صورت کتاب جمع‌آوری شده‌اند و برخی از ابتدا به عنوان کتاب نوشته شده‌اند.

از میان نوشته‌های او، هفت کتاب با عنوان «سبعه ثمانیه» متمایز است که همگی در نام خود عدد هفت را دارند، مانند خاتون هفت قلعه و آسیای هفت سنگ. بعدا کتاب هشتمی با عنوان هشت‌الهفت به این مجموعه هفت‌تایی اضافه شده‌است.

به جز کتب و مقالات، باستانی پاریزی شعر هم می‌سرود و اولین شعر خود را در کودکی در روستای پاریز و در آرزوی باران سروده بود. منتخبی از شعرهای خود را در سال ۱۳۲۷ در کتابی به نام «یادبود من» به چاپ رسانده‌ است.

باستانی پاریزی بیش از ۴۰ عنوان کتب در زمینهای مختلف از جمله کرمان شناسی به چاپ رسانده است.

به گزارش ایسنا، آیت الله جعفری نماینده ولی فقیه و امام جمعه کرمان و علیرضا رزم حسینی استاندار، با صدور پیامی عروج روح بلند چهره ماندگار ایران و فخر کرمانیان استاند باستانی پاریزی را تسلیت گفتند.

مراسم تشییع پیکر دکتر محمدابراهیم باستانی پاریزی، ساعت ۹ صبح، پنجشنبه ۷ فروردین از مقابل دانشکده ادبیات دانشگاه تهران آغاز خواهد شد.

سال نو مبارک

دی شــد و بهمن گــذشت فصل بهاران رسید                     جلوه گلشن به باغ همچو نـگاران رسید

زحمت ســرمــا و دود رفت به کـور و کـبود                        شـــــاخ گل ســـرخ را وقت نثاران رسید

باغ ز سرمـا بکاست شد ز خدا دادخـــــواست                          لطــف خـدا یــار شد دولت یاران رسید

آمــــد خورشید مـــا باز بــه بــــرج حمـــــل                            معطی صاحب عمل سیم شماران رسید

طالب و مطلـوب را عاشــق و معشــــوق را                            همچو گل خوش کنار وقت کناران رسید

بـــر مثـــل وام دار جملـــه بـــه زندان بدنــد                             زرگــر بخشایشش وام گــــزاران رسـید

جمله صحرا و دشت پر ز شکوفه‌ست و کشت                           خوف تتاران گـــذشت مشک تتاران رسید

هـــر چــه بمردنــد پـار حشر شدند از بهـــــار                           آمــــد میر شـــکار صید شـــکاران رسید

آن گل شیرین لـــقا شــکر کــــند از خـــــــــدا                             بــلبـــل ســـرمست مـا بهر خماران رسید

وقت نشاط‌ست و جام خواب کنون شد حــــرام                            اصل طــــرب‌ها بزاد شیره فشــاران رسید

جـــام مــن از اندرون بـــاده مـــن موج خــون                             از ره جـــان ساقی خـــــوب عذاران رسید

(مولانا جلال الدین محمد بلخی)

کمیته آموزش ایکوموس ایران برگزار میکند

سخنرانی با موضوع:

باستان شناسی شهری

خانم دکترهایده لاله

دوشنبه ۱۹ اسفند ۱۳۹۲

ساعت ۱۵ الی ۱۷

تالار دکتر شیرازی، واقع در خیابان ولیعصر، ضلع جنوب غربی پارک ساعی، شماره ۲۱۶۹، فرهنگستان هنر، مرکز هنرپژوهی نقش جهان

کمیته آموزش ایکوموس ایران برگزار میکند

سخنرانی با موضوع:

نظام دفاعی در قلاع ایرانی

دکتر میثم لباف خانیکی

دوشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۲

ساعت ۱۵ الی ۱۷

تالار دکتر شیرازی، واقع در خیابان ولیعصر، ضلع جنوب غربی پارک ساعی، شماره ۲۱۶۹، فرهنگستان هنر، مرکز هنرپژوهی نقش جهان

کمیته آموزش ایکوموس ایران برگزار میکند

سخنرانی با موضوع:

جذابیت و نقشِ نگرشِ اقتصادی در حفاظت و احیای بناها و بافت های تاریخی

مهندس رضا شیرازیان

گزارشی از نحوه برگزاری و انتخاب آثار برترِ مسابقۀ حفاظت از بناهای تاریخی آسیا-اقیانوسیۀ یونسکو

آرش بوستانی

یکشنبه ۲۲ دیماه ۱۳۹۲

ساعت ۱۵ الی ۱۸

تالار دکتر شیرازی، واقع در خیابان ولیعصر، ضلع جنوب غربی پارک ساعی، شماره ۲۱۶۹، فرهنگستان هنر، مرکز هنرپژوهی نقش جهان